درود و سلامی به سرسبزی بهار و رایحه گلهای بهاری،
تقدیم بشما دوستان و همراهان خوبم در گروه

شماهایی كه سال 87 رو با فراز و نشیب های خاص خودش و خاطرات و اتفاقات خوب و بدش دارید پشت سر می گذارید و به استقبال بهاری زیبا و دل انگیز، در انتظار تولد دوباره ی طبیعت و سالی پربار و پرتحرك نشسته اید.
سالی که به انتهای اون نزدیكیم گرچه اتفاقات بدش کم نبود ولی من بدیهاش رو هم به فال نیک می گیرم چون فکر می کنم هیچ کار خدا بی حکمت نیست و اگر هم اتفاق ناگواری برای آدم رخ میده از حکمت اوست و حتماً خیر و صلاحی در کار بوده که به تدریج بهش پی خواهیم برد. در این سال، دوست داشتن و عشق ورزیدن را چه زیبا تجربه کردیم، داشته ها و نداشته ها، غم ها و شادیهایمان را از دور دست های دنیایی مجازی به اشتراک گذاشتیم. پای حرف های همدیگه نشستیم، به درد دل های همدیگه گوش دادیم، با یكدیگر خندیدیم، اندوهمان را با هم قسمت کردیم و به پاس ودیعه ی با هم بودن بلادرنگ با زمان پیش رفتیم و با امید به تعالی و بهروزی، استمرار را پذیرفتیم.

رسیدیم به انتها، انتهای فصلی دیگر از زندگی و انتهای سالی كه سرانجام به نوروز گره خواهد خورد و به پیشواز رسیدن عید و بهاران و سال نو، بر سر سفره های سرشار از معنویت هفت سین شاهد تحولی شگرف، تلنگری نویدبخش و با طراوت خواهیم بود.

نوروز، جشن ایرانیان از روزگاران كهن باشكوه ترین جشن بهاری در جهان بوده و هست. نوروز بهارانه ای است كه روایت های تاریخ درباره ی پیدایش آن بسیار گوناگون است ولی آنچه مسلم است نوروز جشن شروع فروردین است كه تولد دوباره ی زمین و جشن رویش طبیعت را كه نمونه ی بارزی از تحول، حرکت و پویایی است را به ما ارزانی خواهد داشت.

هفت سین، هفت واژه كه با حروف "سین" شروع می شوند از سنت های جالب و ارزشمند نوروز است و هر كدام مشخصاً معانی استعاره ای خاص خود را دارد، بدین معنی كه سیب، سنجد، سبزی، سكه، سركه، سیر، سمنو و همچنین تخم مرغ های رنگین، ماهی قرمز در تنگ آب، گلاب، طلا، آینه، شمع و ... كه هر یك از این موارد سمبل و نماد زایش و تولد مجدد زندگی در سایه ی بهاران است.