افسون زمین

خار هم کمتر نبود از گل بسا بهتر بود

قرن ما شاعر اگر داشت که

کبوتر با کبوتر باز با باز نبود شعار پرواز

وای بر ما که تصور کردیم عشق را باید کشت

در چنین قرنی که دانش حاکم است

عشق را از صحنه دور انداختن

دیوانگیست درماندگیست شرمندگیست

قرن قرن آتش نیست

قرن یک هوای تازه است فکرها را شستشویی لازم است

گم شدیم گر در میان خویشتن جستجویی لازم است

نازنیان از سیاهی تا سفیدی را سفر باید کنیم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

راستی اونجا نور فانوس یک شبش کرایه چنده