تبليغاتX
افسون زمین


افسون زمین

اندیشه های یک زمینی

چند سال پيش در خاطرات يكي از افسران و فرماندهان نيروي هوايي ارتش كه قبل از انقلاب زير نظر متخصصان و مستشاران آمريكايي خدمت مي‌كرد خوانده بودم:«روزي كه قرار بود آمريكايي‌ها بخاطر حوادث انقلاب از ايران خارج شوند، يكي از آن متخصصان در حالي كه لبخندي به لب داشت با دستش آرام به شانه‌ام زد و گفت: به هيچ چيز دست نزنيد، ما تا دو سه ماه ديگر به ايران بر خواهيم گشت!»

واقعيت اينست كه آن مستشار آمريكايي حقیقت را گفته بود. چرا كه به يمن پادشاهي بزرگ ارتشداران، شاهنشاه همايوني، ايران به كشوري تبديل شده بود كه حتي سيم خاردار را هم در زمان جنگ تحمیلی از خارج وارد مي‌كرد، اما…

اما حتما شما هم شنيده‌ايد كه دردو سه روز گذشته و بعد از آزمايش موفق ماهواره اميد، آمريكا و كشورهاي اروپايي نگراني خود را از دست يافتن ايران به اين تكنولوژي اعلام كرده‌اند. بد نيست بطور مختصر نگاهي داشته باشيم به مواضع خارجي‌ها درباره ماهواره اميد:

iran-missile

بعد از پرتاب ماهواره اميد به فضا، کاخ سفید رفتار جمهوری اسلامی را غیرمسئولانه خواند! سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد ایالات متحده درباره پرتاب ماهواره ایران به مدار بسیار نگران است. رابرت گیبس گفت که تلاش‌ ایران برای توسعه توانمندی پرتاب موشک و برنامه هسته‌ای موجب نگرانی آمریکا است! رابرت گیبس همچنين گفت که ساخت نخستین ماهواره داخلی از سوی ایران و استفاده از آن در راستای ثبات و امنیت منطقه، قانع کننده نیست.

جف مورل یکی از سخنگویان پنتاگون هم پس از اعلام خبر پرتاب ماهواره ایرانی، از تلاش‌های تهران برای توسعه موشک‌های دوربرد اظهار نگرانی کرد.

«اريك شواليه» سخنگوي وزارت خارجه فرانسه هم در جمع خبرنگاران گفت: «پرتاب ماهواره ايران ما را نگران كرده است. تكنولوژي مربوط به اين ماهواره بسيار شبيه توانمندي‌هاي بالستيكي است. ما اين موضوع را تنها با نگراني شديد از پيشرفت توان نظامي هسته‌اي ايران در ارتباط مي‌دانيم.»

«فرانک اشتاين ماير» وزير امور خارجه آلمان هم به ضعف و ناکارآمدي تحريمهاي اين کشور و غرب در برابر پيشرفت ايران اعتراف کرد و گفت: ما سالهاست تلاش مي‌کنيم ايران را از توسعه‌ برنامه‌ هسته‌اي و فضايي باز داريم ولي تاکنون شکست خورده‌ايم. اشتاين ‌ماير كه با هيلاري کلينتون در واشنگتن ديدار مي‌كرد، کارايي تکنيکي ايران در عرصه هوا و فضا و استقرار ماهواره‌ ايران را مايه نگراني‌ خواند. وزير امور خارجه‌ آلمان همچنين گفت: استقرار ماهواره ايران در فضا نشان مي‌دهد که ايران از نظر کارايي تکنيکي چه تواناييهاي بالايي دارد.

«بيل رامل» معاون وزير خارجه انگليس در امور خاورميانه هم به روزنامه گاردين گفت: پرتاب اين ماهواره در فضايي که تاکنون پنج قطعنامه پشت سر هم عليه ايران تصويب شده است، اشتباه بود!

جمشید برزگر سردبیر رادیو و وبسایت بخش فارسی بی بی سی هم در گزارشي نوشت:«با پرتاب ماهواره امید به فضا، ایران عملا به باشگاه کوچک کشورهایی پیوسته که از توانایی و ساخت پرتاب ماهواره به فضا برخوردارند. اما بی‌اعتمادی آمریکا و اتحادیه اروپا به برنامه ها و اهداف رهبران جمهوری اسلامی می‌تواند هزینه چنین موفقیتی را برای ایران افزایش دهد.»

اما در نقطه مقابل، کشورهاي اسلامي و در حال توسعه، از چنين اقدامي ابراز خرسندي كردند و پيشرفتهاي دانشمندان ايراني را ستودند. «محمد آيدين» وزير مشاور در امور رسانه‌هاي ترکيه درباره پرتاب ماهواره اميد گفت: علم و تکنولوژي در ايران در سال هاي اخير از رشد قابل توجهي برخوردار شده، به طوري که اين امر زبانزد دانشمندان اروپايي و آمريکايي است. رييس مجلس بحرين هم روز در مدار قرار گرفتن ماهواره تحقيقاتي اميد را موجب مباهات خود و افتخار جهان اسلام دانست .

منابع خبري روسيه هم اين موفقيت را نشانه قدرت و شتاب فزاينده ايران بسوي پيشرفت و توسعه اعلام كردند. روزنامه ايزوستيا در اين‌باره نوشت:«جمهوري اسلامي ايران با پرتاب ماهواره به فضا به جرگه اعضاي باشگاه قدرت‌هاي فضايي در آمده است. اين روزنامه همچنين با انتشار يک نظرسنجي در صفحه اول خود نوشت: 70 درصد مردم روسيه پرتاب ماهواره ايراني به فضا را نشانگر قدرت جمهوري اسلامي ايران مي‌دانند.»

«ودوموستي» هم نوشت: ايران با پرتاب ماهواره ، نهمين کشور عضو باشگاه فضايي شد .

روزنامه الشرق الاوسط چاپ لندن هم پرتاب ماهواره اميد از سوي ايران را اقدامي در سطح علمي بالا توصيف کرد و تحريم هاي اعمال شده غرب را يکي از دلايل پيشرفت علمي جمهوري اسلامي برشمرد. اين روزنامه نوشت: بر کسي پوشيده نيست که سطح آموزشي و علمي در ايران از زمان رژيم سابق بالاتر است. همچنين از آنجا که ” نياز، مادر اختراع است” توانايي هايي داخلي اين کشور به دليل تحريم هاي تجاري غرب و تلاش براي توقف برنامه هسته اي تهران به صورت چشمگيري افزايش يافته است.

حالا يكبار ديگر خاطره آن فرمانده ارتشي را كه در ابتداي اين مطلب نوشتم بخوانيد. آيا علت واقعي عصبانيت اين روزهاي آمريكا و اروپا‌ قابل درك نيست؟

نكته جالب ديگر اينكه این روزها به نظر مي‌رسد در كشور خودمان هم  آدمهايي از اين موفقيت بزرگ ناراحت و كلافه هستند. به اسمشان اشاره نمي‌كنم. همين مقدار بگويم كه در دو سال گذشته هر وقت پاي مساله انرژي هسته‌اي به ميان مي‌آمد، سر و كله اين جماعت هم پيدا مي‌شد كه مي‌گفتند«ما هم در اين پيروزي‌ با شما شريك هستيم!» اما اين روزها خيلي جالب است كه آقايان سكوت كرده‌اند. چرا؟ شايد بخاطر اينكه در پرتاب ماهواره اميد نقشي نداشتند!

لينك‌هاي مرتبط:

ويژگي‌ها و مشخصات ماهواره اميد (سازمان فضايي ايران): «ساخت ماهواره ملي اميد به‌عنوان نخستين گام عملي کشور در عرصه بومي سازي فناوري فضايي، از اسفند 84 آغاز شد!»

بازتاب پرتاب ماهواره اميد، واكنش هاي مثبت و منفي به آن

 

نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 18:46 توسط شباویز| |

دو تا چشم بی تکلف                      
                    یه صدای خشک زخمی    
                                                  یه نگاه بی ستاره

                                                                    دو تا دست پینه بسته
 دو تا پای خردو خسته
                       که دیگه رمغ نداره
                                         از سر صبح تا دل شب
                                                                     میپیچه صدای گاری


 تو گوش کر خیابون 
                        توی گرما زیرآفتاب
                                        توی سرما زیر بارون
                                                                 سر چهار راه دور میدون


میخوام از شما بخونم شما که غریبه هستین

                            پیش چشم آشناها از همیشه تا همیشه

                                                           دستاتونو هدیه کردین به نگاه سرد ماها
پیشتون مثل یه برست
                  سر به زیرو رامو آروم
                                     دنیا با اون همه گرگیش   
                                                      توی این معرکه میدون


کوچیکه قد یه کوچه
                             با نهایت بزرگیش
                                                 توی مشتاتون اسیره
                                                                             مثل بازیچۀ کوکی
که تو دست اینو اونه
                              اگه مردی مونده باشه
                                                 توی بازوی شماهاست
                                                                  جون هر چی پهلوونه


میخوام از شما بخونم شما که غریبه هستین

                           پیش چشم آشناها از همیشه تا همیشه

                                                      دستاتونو هدیه کردین به نگاه سرد ماها


کوچیکین اما بزرگین
                    هر چی سختیا زیاده
                                           همت شما بلنده
                                                           توی این دوره زمونه


خیلی حرفه که یه بچه
                         کمر مردی ببنده
                                       دل آسمون میریزه
                                                          وقتی لبهاتون میلرزه


اما گریه رو میخندین
                    کوچیکین اما بزرگین
                                     به خود خدا قسم که    
                                                          شماها یه پارچه مردین

 

نوشته شده در چهارشنبه نهم بهمن 1387ساعت 21:31 توسط شباویز| |

قرن ما شاعر اگر داشت هوا بهتر بود

خار هم کمتر نبود از گل بسا بهتر بود

قرن ما شاعر اگر داشت که

کبوتر با کبوتر باز با باز نبود شعار پرواز

وای بر ما که تصور کردیم عشق را باید کشت

در چنین قرنی که دانش حاکم است

عشق را از صحنه دور انداختن

دیوانگیست درماندگیست شرمندگیست

قرن قرن آتش نیست

قرن یک هوای تازه است فکرها را شستشویی لازم است

گم شدیم گر در میان خویشتن جستجویی لازم است

نازنیان از سیاهی تا سفیدی را سفر باید کنیم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

راستی اونجا نور فانوس یک شبش کرایه چنده

 

نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت 21:10 توسط شباویز| |


:قالبساز: :بهاربیست: